9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Aylak, hüzünlü ve neşeli,
Mahalledeki boş arsalara, papatyalar ekerdin.
Kime kalır ki, bu gürültü,
Çay tepsileriyle mahallede.
*
Öyle tanıdık ki bize, ama tanımıyoruz onu,
Gönlü kırılsa da, kimseye bir şey anlatmazdı.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta