karanlıktı
kusuyordum
yeni bir kavgadan çıkmıştım sokak aralarında kediler çöpleri karıştırıyordu
kan geliyordu dudaklarımdan
sildim
tüm biriktirilmiş kinlerle birlikte
çıkardım attım hayatımdan yüreğimin yüklerini
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şelale gibi aktı....tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta