Akşamın dudakları usulca öpüyor beni
hafif nemli rüzgarlar tutuyor ellerimi
alacalı gölgeler kapatıyor gözlerimi
özlemle titreyen kollar sarıyor bedenimi
yavaşça bir itiraf fısıldanıyor kulaklarıma
biri koş gel bana diyerek çekip alıyor kollarına
arzulu ılık öpücükler yaktıkça yakıyor tenimi
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta