Duvarlar Şiiri - Konstantinos Kavafis

Konstantinos Kavafis
25

ŞİİR


20

TAKİPÇİ

Duvarlar

Düşünmeden, acımadan, utanmadan
kocaman yüksek duvarlar ördüler dört yanıma.

Ve şimdi oturuyorum böyle yoksun her umuttan.
Beynimi kemiriyor bu yazgı, hep bu var aklımda;

oysa yapacak bunca şey vardı dışarıda.
Ah, önceden farketmedim örülürken duvarlar.

Ama ne duvarcıların gürültüsü, ne başka ses.
Sezdirmeden, beni dünyanın dışında bıraktılar.

(1896)

Konstantinos Kavafis
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Sema Özgür
    Sema Özgür

    sanırım insanın asıl düşmanı kendisi...

TÜM YORUMLAR (1)