her sabah
gözlerim o yuvaya çarpıyor
bir zamanlar
hayatın öylece durduğu yere
duvarla konuşuyorum artık
— sahi, sen gördün mü
ilk uçuşlarını?
korkmuşlar mıydı
yoksa
alkış bekler gibi mi süzülmüşlerdi göğe?
bir sessizlik sinmiş sana
sıvalarına kadar işlemiş
ne zaman dokunsam
elimde bir tedirginlik kalıyor
duvar,
bana kırlangıçların sesini anlat
ya da anlatma
yalnızlığı paylaş yeter
S.GÖL
Kayıt Tarihi : 31.07.2025 17:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!