Kalp değil sanki duvar
Ankara taşı, çimento ve öfkeyle örülmüş
İçeri girmek mümkün değil
Kilitli tüm kapıları
Koçbaşlarının açamayacağı kadar kalın
Yer altı geçitleri tümden kapalı
Nöbetçiler hep uyanık
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta