Önce, etrafımdakilerin devrilişini farkediyor gözlerim,
Sonra rüzgarın ıslığını duyuyor kulaklarım...
Yerin hissi kayıyor ayaklarımın altından,
Ve yön duygumu kaybediyorum.
Soğuk, üşüyorum, kimse kalmıyor etrafımda.
Karanlığı görüyor ve sessizliği duyuyorum
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta