Koşabildiğim kadar hızlı koştum peşinden,
Telaşlar ovasında yolumu şaşırdım,
Nevmit bataklıklarını zar zor geçtim,
Kum fırtınalarında tükendim, kaybettim adımlarının kokusunu.
Halbuki tutunabildiğim kadar sıkı tutunmuştum hayata,
Uçurumun çıkıntısını kavrayan tek parmağımmışsın, kaydın…
Düşebildiğim kadar çabuk düştüm, yine de acılı bir ölümdü.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta