Gecenin sessizliği çöktü üzerime yine.
Bir yandan geçmişte bıraktığım geniş düzlükler,
Bir yandan gelecekte önümdeki dar patikalar.
Hepsi aklımda, düşünmekteyim.
Nerden geldiğim ve nereye gittiğimi bilmeden.
Şimdi Eskişehir ‘ deyim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok qüzel tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta