Yakamı bırakmayan bir çocukluk var önümde ,
Ne yaşadıda geldi bu hale. Şimdilerde çocukluğumda ki yaraları bulup sarmaya çalışıyorum fakat; o kadar zor ki. Derine inen , varlığını şekillendiren hamur maya tutmuyor artık.
Çocukluğumdan başlamalıyım çaresizliklerimin çaresine. Gitmeliyim o zamanlara.
Bir bir bulmalıyım ve iyileştirmeliyim artık düşüncelerimi.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta