Sessiz çığlıklar gün gelir bir volkan gibi; patlar lavları yakar.
Sessizlikte bir anlatımın dilidir, belki biraz isyankar ama; asil,
baş kaldıran,asi.
Orada karanlıklar vardır ve benlikle yüzleşmeler, iç savaşları, haksız suçluların idam sehpası.
Ruhun arınışı gözyaşlarıyla kutsanışı gibi; temize çekişi kendini.
Güçlü olan sitemini döker boş duvarlara, sessizliği deler geçer sesler.
Ne korku barınır yürekte ne akılda izler.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları



