Bilmez insan yerini, bir tüy gibi hafiftir
Yağmurun taneside, elbette yere düşer
Kar gibi zarif doku, yüreklerde tariftir
Kimi gül yaprağına, kimi çamura düşer
Ölüm hayatta büyük, yaşanacak yerdedir
Her insanı yaracak, bağlanacak yerdedir
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta