Düşen kar taneleri Şiiri - Ömer Tural

Düşen kar taneleri,
yüreğimin alevleri…

Alevler sardı taze fidanları;
oysa yağan kar taneleri,
siz, yüreğimin sönmeyen yanmasıydınız.

Nasıl da yeşerecektiniz bahara,
nasıl da boy atacaktınız…

Yağan kar taneleri sizi aradı, bulamadı.
Adres sordular gökyüzünde,
birbirine değmeden, incitmeden…

O kadar masumdular ki,
o kadar can veriyorlardı hayata.

Düştükleri yer doğruydu aslında;
aradıkları adres:
Bayraklı o güzel tepeydi.

Ne fayda…
Bin beş yüz fidandan eser yoktu.

Bir heyecanla düşerken kar taneleri,
bir coşkuyla akarken kar suları…

Şimdi yağan kar taneleri öksüz;
şimdi eriyen kar suları yetim.

Benimse yüreğim
hâlâ lavlar içinde…

Karagöllü TURAL (Ömer TURAL)
25.01.2026