Düş Silgisi Şiiri - Aykut Kınay

İbrikte su kaynar, içinde odun oynar,
döktüm ağaç dibine, balık koştu yana.
salladım ağacı da, düştü başa havyar,
saçımda üç beş kuzu, gezer kol kola

Nefis dedi: İlim ben'im, gayrı beyhude
Sözüm divan sarsa kalem elde ne ola?
Kağıda bak sararmış, düşmüş bir yaprak
Kuru dalda sultanım, gölgemden gayrı

Geldi yeşile boyanmış düş silgisi,
dedi: Bir kartal uçtu, gözü yok idi.
kanadı çarptı direksiz kervansaraya,
kubbeyi nasıl tuttum, elim olmaya?"

Söz kalır, yazı uçar, padişah kim ola?
sen kendin olmazsan bize ne fayda?
dedi: Ben kim idim, kimlik olmak ona,
danış yol olur belki kendin sorula.