Düşlüyorum
Güneş batmak üzre Çeşme'de
Bahar mevsimi son deminde
Atmışım yorgun bedenimi sahile
Kızlıca bir ufuk var önümde
Çıplak ayaklarım kumsalı yalıyor
Dalgalar beni hafiften ıslatıyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



