İnsanlığın tek bir kelimede iki değer anlamı vardır.
İlki içimizde ki değerdir, diğeri içimizdeki değerin tüm dışımızda ki değerlerde bütünlenmesidir.
Birden varolan insanın, ikilemlerden iki kez kendini kendinde bulmasıdır.
İnsan yaşama bir etken ve etken ötesi bir etkileşimdir.
İnsana birçok şey yetmezken, bazen insan kendine yetkidir. Buyüzden insanlığı yüreğinden duymak; insan olmak değil, insaniyetliktir.
Elbette yaşamı gözüyle, kulağıyla ve ağzıyla izleyenler; Kalbi, ruhu ve şuuru ile izleyenleri asla anlamayacak olanlardır.
İşte o zaman bir hakikate susmak, nice söylemlerden öte bir ifade olur.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta