Güneşin ilk ışıkları,alacamların tepesinden iniyor.
Orman denizine kulaç atıyorum.
Parmaklarını gökyüzüne kaldırmış,
çam ağaçlarına söz vererek yemyeşil bir güne başlıyorum.
Uzaktan beli bükük bir çınar,
Sis perdesini aralayıp yanık yüzünü gösteriyor.
Önüme fırlayan şımarık pınarlarda,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta