Gün bitmekte akşam olmakta
Vedalar taşıyan bakışına
Benzeyen satırlarda
Her akşam bir başka gece gibi bakmakta
Günü karşılayan gece
Sabahları bakışına sarılmakta
Uzaklığın hissedilir bakışlarında
Mavinin sonsuzluğunu
Gökyüzünü resmeden ressama
Sayfana tablodaki şiirden bir mısra
Rüzgarı fırçanın saçlarında arama
Boyalar karışırken bakışına
Sözcüklere takılıp kalmak mı
Cümlelere bırakmak mı
Satırları çekip sayfadan
Rüzgara kapılmak mı
Gözlerinde yağmuru okumak
Cümleleri silen bulutlar mı
Mevsim sustu
Rüzgar saçlarında bitirdiği şarkıları okuyordu
Kırık tellerinden dağılan hüzün
Dökülen her notada kendini gösteriyordu
Bestelenmemiş bir şiirdi
O hikayeden hiç kopmadı sanki
Cevapsız sorularla çıkan
Sen misin karşıma
Hüznü mevsime verip
Rüzgara yüklenen
Sayfalarca dökülme
Saçlarında kırık nağmeler
Açma sayfalarca yüreğini
Sen dökülürken kendini dağıtan mevsim
Rüzgar estikçe ismini fısıldayacak
Beste sanki
Notaları dağılıyor bakışının
Yağmur bulutları rüzgara teslim
Kalbinden uzaklaşmak
Bir dünya kaybolmak
Kalbimde duran cümle
Yüreğimin sesine değme
O şiir o hikayede kayboldu
Gecenin sessizliği olsun
Gülümsemesini öptüğüm mevsim
Hüznüm geçti demekte
Yaralanan kuşlar gökyüzünü terk etmemekte
Yer yer bir avuç yalnızlığına yuvalanmak mı
Hangi mevsim bilmekte
Hece hece cümleden düşmene
Kelime kelime şahidim derse boş sayfa
Satır satır yollarına değmemiş adımlarım
O mevsime yabancılığım
Rüzgarı bakışlarından koparan pencere
Güneşi dolu dolu şiir ederken
Rüzgar susuyor sonra
Fırtına demleniyor bakışlarında
Bilirim bu sessizliği
Mevsim dökülür bakışlarına
Bir dünya daha
Dönüşünü anlat bana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!