Bu dökülme Şiiri - Songül Biltekin

Mevsim sustu
Rüzgar saçlarında bitirdiği şarkıları okuyordu
Kırık tellerinden dağılan hüzün
Dökülen her notada kendini gösteriyordu
Bestelenmemiş bir şiirdi
O hikayeden hiç kopmadı sanki
Mısralar uzadıkça
Satır bakışlarında
Şiiri masal eden gülümseme dağılıyordu
Ah paragraflara sığmayan bakışını
Mısralara anlatmak mı
Bu bir rüya sanki
Mevsimin sayfalarca dökülmesine
Şaşırmamak denince
Rüzgar tanıdık bir gülümsemeyle
Saçlarında düğüm düğüm taranan
Cümlelerden koptum demez mi bir hikaye gibi
Aynalar bu şiiri okumakta zorlanırdı sanki
Dağılan tellerinde kırılan sözleri tutmak
Parlak yalnızlıkları yüzüne çekmek gibi
Mevsimi süpüren bakışları yüzünden tanırım
Bu dökülme benim der gibi