Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnsanları duyarsız,yöneticilerin keyfi vurdum duymazlıkları devam ettiği sürece,göz yaşları dinmez.Çok gercekci ve anlamlı bir çalışa okudum.Kutlarım Sayın Reşat karabağ.
Mürsel Adıgüzel
helal olsun çok beğendim...
tebrikler
saygılar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta