Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bin defa ölüp de hiç ölmemek gibi; yıldızlar yanıp sönerken bir yıldız kayınca bir korku duyar ya insan; anlatılamayan bazı duygular geçer ya içimizden; işte öyle bir şey geceye düşen ara sıradaki düşler... Yüreğine sağlık.
Düş geceye değil de gönüle düşmüş. Bu şiir de düştüğü zaman oluşan dalğaların yansıması sadece.
Derinlerde neler var kim bilir.
Kutluyorum Değerli Hanımefendi.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta