Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Olmazdı bu dünya inan umrum da
Şu yalan dünya da benim olsaydın
Eğilmezdi başım akmaz’dı yaşım
Şu yalan dünya da benim olsaydın

Meskenim olmazdı sokaklar damlar

Yüreğim yanıyor yaş dolu gözüm
Sen benim dünyama girdin gireli
Söz geçmez gönüle yanıyor özüm
Sen benim dünyama girdin gireli

Dağlar yeşillendi alem süslendi

Sanırdım gündüzdü onlarlar gecem,
İçimde ümitti DOST bildiklerim..!
Ne zaman yıkılıp yere düştüysem,
Bırakıpta gitti DOST bildiklerim....!

Hepsi varken baharımda,yazımda,

Kalmasın kötüler çıksın dünyam/dan
Meğerse yılan/mış dost bildiklerim
Neler çektim neler canım diyenden
Meğerse yılan/mış dost bildiklerim

Eksilmedi bir gün derdim kederim

Babam derdide gülüp geçerdim
Meğer Aşkın gözü körmüş dostlarım
Bekler’imiş bin’bir acı pusuda
Yanıyorum için için dostlarım

Ne gecem bellidir nede gündüzüm

Düştüm bir sevdaya büküldü boynum.
Benim senden farkım kalmadı dostum.
Uyanır bakarım boş durur koynum
Benim senden farkım kalmadı dostum.

Hem okudum,hem de yazdım,yılmadım.

Sevdalılar derdin yazıp söylermiş
Demekki sevmenin buymuş kaderi
Seven yâr yolunda canı neylermiş
,,,,Ardı sıra çok yaş dökmüşüm DOSTUM.! !
,,,,Demekki sevmenin buymuş kaderi

Yaz bahar bitti bak dönüştü kışa
Döküldü yaprağım soldu güllerim
Hazan mevsimidir ne yapsak boşa
Döküldü yaprağım soldu güllerim

Ömür geldi geçti yeller timsâli

İnsan sevdiğine böylemi eder?
Bırakıpta yâr’in elemi gider?
Hiç mi düşünmedin bu garib nider?
,,,,,Sende benim gibi hüzünü yaşa
,,,,,Dökülsün yaprağın güzünü yaşa

Gönül düştü yad’ın bir güzeline
Dolaştırır elden ele YÂR beni
Aklım ermez yalan dünya işine
Dolaştırır elden ele YÂR beni

Akşam olup herkes eve girince