Durabilir Kalbim Heyhat Şiiri - Kasım Ko ...

Söylenen onca yalanla, tükenip bitti bu zaman,
Çekilen onca çileyle, kalmadı içimde aman,
Geçilen derin sulardan, savrulur her yere duman,
Yıkılan koca dağlarda, ağlıyor ulu asuman.
*
Gülüşüm göğe çıkarken, ağlıyor bakan gözlerim,
Teselli etmek isterler, kalmadı artık sözlerim,
Durmadan akar giderken, tükenip bitti özlerim,
Geceyi yarıp geçerken, karanlık yolu izlerim.
*
Koskoca deniz içinde, savrulup durur dalgalar,
İçimi yakan kederle, üstüme gelir halkalar,
Çaresiz kalan ruhumda, dinmiyor kopan kavgalar,
Aynaya bakan yüzümde, geçmişi çizer fırçalar.
*
Dönen bu dünya içinde, küçücük kaldı bu cismim,
Anılar beni boğarken, silinip kayboldu ismim,
Duvara asılı kaldı, gülerek baktığım resmim,
Gölgeler aşıp geçerken, durabilir yine kalbim.
*
Kuruyan toprak üstünde, döküldü gözlerden hep yaş,
Acımasız hayat bize, vurmaya başladı sert taş,
Tükenen ömür içinde, kalamaz artık bir sırdaş,
Yürünen uzun yollarda, adımlar atılsın yavaş.
*
Edilen tüm şikayetler, savrulup uçar havadan,
Deliren aklım içinde, kanıyor yaram yaradan,
Görünen bomboş dünyada, silinip gittik aradan,
Beklenen günler gelmiyor, geçiyor aylar sıradan.
*
Durmadan sürer akışı, acımasız zalim hayat,
Biriken onca acıya, kalmadı içimde takat,
Çaresizce bekliyorum, çalışır duvarda saat,
Gecenin ikisi geçse, durabilir kalbim heyhat.