Dünyanın Şahikası Şiiri - Kasım Kobakçı

Zaman ulaşır, nefret dolarım ben özüme,
Zaman ulaşır, hasım kesilir bütün cihan,
Aşk kelamıyla kandırıp, ezer yaren dostu,
Öpüşürken yabancı, enseden vurur kalleş.
*
Riyakarlığın zemininde, kıvranıp yaşar,
Aydınlığın ortasında, gezinir çeteler,
Maddiyat uğruna, pazarlar evlat anneyi,
Ata dahi, korkusuz çağlarda verir genci,
Hangi işlere girsen, hangi yola sapsan da,
Asla fırsat çıkmaz, neşeye aklı yormaya.
*
Yaşam tepesindeki, rezilliğin bitişi,
Boyalı perçemlerin, kahkahasıdır elbet,
Bilgisizliğin, zifiri çehresi mermidir,
Bağrımı delip geçtiği, saniyeler çatar.
*
Devran döner hiddet dolar, şahsi bedenime,
Devran döner zıt bakar, alem benim üstüme,
Muhabbetle aldatıp, ezer aşık maşuku,
Aşıklar öpüşürken, yaban arkadan vurur.
*
Sahtekarlığın siperinde, yatarak biter,
Sabahların bölümünü, harami baskısı,
Ücret alarak devreder, erkek doğuranı,
Peder bile korkusuz, çağda harcar neslini,
Hangi tarafa dönsen, hangi yola koşsan da,
Mühlet yoktur kahkahaya, idrake, insafa.
*
Dünyanın şahikasındaki sefilliklerin,
Parlak tellerin, gülmesidir macera dibi,
Gafletin simsiyah portresi, mermi misali,
Göğsümü parçaladığı, saniyeler çatar.