Dünyanın Külü Şiiri - Kasım Kobakçı

Sanki cihan, ona düşman,
Her bakışta, koca hüsran,
İçersinde, saklı isyan,
Dikilmiş, bakıyor oğlan.

Ufukları, duman sarmış,
Ekmek diye, taş mı karmış,
Yarınları, elden gitmiş,
Umutları, çoktan bitmiş.
*
Fikrine, bir gölge düşer,
Yanlış yolda, her gün pişer.
*
Sokaklarda, ıssız gezer,
Kaderini, kimler yazar,
Bakışı, kalbimi ezer,
Küçük ama, derdi bizar.
*
Büyümeden, solmuş gülü,
Sanki yaşayan, bir ölü,
Geçilmez, bu hayat çölü,
Sırtında, dünyanın külü.