Dün gemiler demirlemişti akdeniz'e

dün
evimin penceresinden
doya doya izledim doğayı

devasa apartmanlara kafa tutan
tek katlı yuvaları

hiç hüzünlenmedim biliyor musun
yüzüme yapışan sevinç çilleri
öyle mutluydular ki

torosların doruklarında
çakarken şimşekler,
eskisi kadar korkmuyordum ama

gene de unutmak için gök gürültüsünü
soluksuz şiirler okuyordum
bir dost göndermişti

sonra güneye baktım, akdeniz’e
öyle nazlı öyle sakindi
kollarımı kocaman açıp
bir dosta sarılırcasına sarılasım geldi

gemiler demirlemişti akdeniz'de
salınıyordu her biri
bembeyazdı gemiler
tıpkı kuğular gibi