Dumancı Şiiri - Kasım Kobakçı

Karanlık çökünce sokağa inme,
Gölgeler içinde sırrına dönme,
Sislerin koynunda ateşte sönme,
Bak işte köşeden talancı çıktı,
Gece karşısına dumancı çıktı.
*
Sokağın yüzsüzü geceyi sardı,
Kurnazlık ustası uykuyu yardı.
Uğursuz seslerin soluğu dardı;
Nöbetçi, bekçi ve ormancı çıktı,
Gece karşısına dumancı çıktı.
*
Karanlık arıyor suçu övenler,
Rüzgârı bükerek bağrı dövenler.
Gizlice susarak kârı güdenler,
Pusuya yatanlar ziyancı çıktı,
Gece karşısına dumancı çıktı.
*
Dinle bak, derinden bir ayak sesi,
Soğuktan titriyor siyah nefesi.
Dağıldı şehrimin altın kafesi,
Gerçeği gizleyen yabancı çıktı,
Gece karşısına dumancı çıktı.
*
Zaman birbirine katar bu anı,
Gölgeler saklıyor onca yalanı.
Sabaha erdirmez çöken dumanı,
Sanmayın bu şair yalancı çıktı,
Gece karşısına dumancı çıktı.