Duman ve Kül
Bir sigara yaktım Sur diplerinde,
Gölgeler düştü taşlara, sesin kaldı içimde.
Dumanı Dicle’ye yürüdü ağır ağır,
Külü ise ömrümün en kör yerine savruldu.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta