Elimde gül parmak izleri
Yüzüme gamze dost gülüşü
Küt küt atar da yüreğim
Tenimde düğün kurulur.
Yağar yağmur
İki el şemsiyenin altında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




cok saygi deger insan! güzel sair!ictenligimle kutlar güzellikler dilerim...sizi okumak güzeldi...yakup icik almanya
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta