Güldüremedim gözlerini suçum büyük biliyorum
Ben bu bakışları yıllardır her yanımda taşıyorum
Kah dağ başlarında ateş yakıyor gözlerin dumanlı
Kah denizlerde bir yakamoz gözündeki ay ışığı….
Üşürken içimde kalbi kırık, sessiz hıçkırık
Bir gün batımı lodosla geldi gözlerine ilişen ayrılık…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta