Kapandım dizlerimin üstüne bu gece,
Büküldü belim, döküldü içimdeki tortu.
Dünyanın yükü ağır geldi omuzlarıma,
Sana sığınıyorum Allah’ım,
Senden başka çalacak kapım kalmadı.
Bir kırık ah yükselir gecenin en kuytusundan,
Avuçlarımda birikmiş kimsesiz dualar.
Gözlerimden süzülen her damla yaş,
Kendi günahımın, kendi çaresizliğimin izi.
Topla darmadağın olmuş bu kırık ruhumu.
Kulların acımasız, yollar taşlı ve karanlık,
Her adımda bir uçurum boy gösterir önümde.
Sığındım senin o sonsuz rahmetine,
Sığındım senin o merhamet dolu dergâhına.
Çek al beni bu dünya fırtınasının ortasından.
Söz bitti, derman tükendi, gece ağırlaştı,
Yalnızca sana açılır bu bükük boynum.
Beni bana bırakma bu karanlık yollarda,
Yak yakabildiğin kadar ama kapından çevirme.
Sana sığınıyorum Allah’ım, tut ellerimden…
Bütün kapılar yüzüme kapandığında tek tek,
Senin rahmet kapın ardına kadar açılır.
Ruhumu kavuran bu dünya yangınında,
Bir tek senin adın serinletir yüreğimi.
Söndür içimdeki o harı, o dinmeyen sızıyı,
Bırakma beni yalnızlığın buz tutmuş ellerine.
Gözlerim kapalı, ellerim semaya kalkık,
Dile gelse dağlar, taşlar ağlar halime.
Ama sen bilirsin içimdeki o gizli yarayı,
Sen duyarsın dilimin sustuğu o anı.
Sana sığınıyorum Allah’ım, bu son iltica.
Nefesim kesilse de bu fani alemde,
Sen tut elimden, bırakma beni yarı yolda.
Ağır gelse de bu dünya yükü omuzlarıma,
Bilirim ki senin kudretin her şeyden büyük.
Sana geldim, Sana sığındım bu gece…
Kayıt Tarihi : 20.08.2026 20:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!