Nasıl meydan okuduysa büyük ruh Azrail’e,
Değil ölüm,artık yaşam var senin için:
İşkence dolu çırpınış,bir buçuk aya yakın;
Artık hürsün,hem evinde,hem göklerde.
Kendini taçlandırdın,var olanı anlamaya çalıştın;
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Yüreği bıçak gibi kesen acı, ironiyi ve bağdaştırmaları unutturmuş. Bir dosta yazılmış yalın bir mersiye. Ama (bence) bir Akın Akça şiiri olmaktan uzak.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta