Dosttan Yanayım Şiiri - Mehmet Salim Aran

Kalmasa da yüreğimde dermanım
Yine kazaya rızadan yanayım
Ağrısa da şu an birindar başım
Yine kadere teslimden yanayım

Avare bir gamsız bedenden ise
Tesellidar bir ziruhtan yanayım
Ne kadar gelişse de tıbbın cihazı
Mütedeyyin bir hekimden yanayım

Karşılık bekleyen sevgiden ise
Karşılıksız seven dosttan yanayım
Saraylara ahkam kessem rüyada
Gerçek bir virane handan yanayım

Benliğimden ayrı fikri yapmaksa
Kendisiyle barışıktan yanayım
Ürkütüp ceza verip zorlamaktansa
Severek yapılan işten yanayım

Deniz kadar büyük olsa da gölet
Her dem akan bir pınardan yanayım
Uğursuz bin adet burma altından
Az da olsa bereketten yanayım

Gündüz duman izi göstermektense
Gece çamurda yürümekten yanayım
Minnet edip atlas döşekten ise
Yağsız tuzsuz çorba tastan yanayım

İskele önünde el sallamaktansa
Al denizde al sancaktan yanayım
İmrenmekse gavurun serpuşuna
Dedemin çift sarığından yanayım

Korkak olup çapulcuysa ölüme
Gözü kara yiğitlerden yanayım
Namert olup yaşamaktansa eğer
Mert olarak ölenlerden yanayım

Ecir olup imparator beyine
Azad olan hür köylüden yanayım
Zincirlenen kılavuzluk neyime
Kanaatkar bir dervişten yanayım

Raksa gelip türküye ney vurulsa
Yunusvari bir şiirden yanayım
Etrafımda saf tutup ta ağlansa
Manalı bir tebessümden yanayım

Beklentim yoktur habis ruhludan
insaf ehli bir vicdandan yanayım
fikirlerde küçük kıvılcım olsa
günahıma kefaretten yanayım

Çıkılacak başka kapı görmedim
Acizane iltifattan yanayım
Dileğimi kabul etse de mevlam
Yine onun rahmetinden yanayım