Cankuşum Benim Şiiri - Mehmet Salim Aran

Öyle mahzunane bakma yüzüme
Yüreğim yanıktır dayanamam ben
Dargınmışsın sormam acaba neden
Biliyorum derdini cankuşum benim

Yıllardır bu anı bekliyormuşum
Gözlerim çok yorulmuş dinlenmeliyim
Alıp beni karşına anlıyor gibi
Ağlamak mı istersin cankuşum benim

Şimdi titrek ellerle sarıl boynuma
Bana sor çeyrek asrın hikayesini
Neyi gördüm neler geldi başıma
Dinliyor musun nazdar cankuşum benim

Nice hülyalar gördüm daldım içine
Fırtınalar geldi beni kattı peşine
Kanayan vücudumla düştüm toprağa
O topraktan güller açtı cankuşum benim

Zifiri karanlıklar yolum üstünde
Bir nur vardı ilerde gözümü saptamışım
Dikenler gevenler yaktı tenimi
Sönmez umutla yaşadım cankuşum benim

Ben imişim görünen gerçek olan ise sen
Bilmem ki perdemiydim yoksa çatlak ayine
Alem bu rüyayı(şiiri) şerre yorarken
Bilen bir sen miydin cankuşum benim

Hala ağlıyor musun silmem yaşını
Bırak dökülsün üstüme yetiyor bana
Vücudum ateşte kavrulsa bile
İçten gelen yaş yanmaz cankuşum benim

Niye korkuyorsun bak gözlerime
Cihan çok büyük ama bir sen varsın bir de ben
Neler sığmadı ki bu bir avuç zemine
Öyleyse endişen ne cankuşum benim

Bir firak var bu dünyada bir de evladı ölüm
Ne zaman nerede gelir bilinmez
Dünyada ayrılık olsa da bile
Mahşerde buluşmak var cankuşum benim..