Şarj kablom sensin Ey Yar! , makine bende kaldı,
Ruh sıkıştı,nefs hoyrat,akıl yok evde kaldı
Güç kalmadı takat yok,yüzde gözde astarlar,
Her vakitte boynuma, yağlı urgan asarlar.
’ Kop gel’ de Yarab! bana,güç ve şevk ver her daim,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta