Bir vakit meskenim envâr ile pür-nûr idi,
Altımda pamuk gibi bir döşek-i mesrûr idi.
Ne gam uğrardı kapıma ne hicrân konuk olurdu,
Kalbimde hep yarına açılmış bir sürûr idi.
Şimdi her köşe zulmet, soğukluk hükm-fermâ,
Altımda çamurdan örülmüş bir döşek var hâlâ.
Nice gördüm o eski ziyâ-yı safâyı ben,
Bu dar türâb üstünde şimdi yalnız türâb seyrâ.
2009
Eyüp Dalkılıç 2Kayıt Tarihi : 18.1.2026 16:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!