Efkâr Şiiri - Şevki Çiftçi

E F K Â R

​Zannetme içilince mey
Kendi kendine çalar ney,
Efkârlandım ben be hey,
Dalga dalga dalgalandım.

​Hele bir bak şu gözümde,
Ne mana saklı sözümde,
Parmağındaki izimde,
Damga damga damgalandım.

Gönül bağım oldu talan,
Her umudum birer yalan,
Elden değil, bende olan,
Yağma yağma yağmalandım.

Sırra erdim şu özümde,
Hakikat var her sözümde,
Mânâ buldum gökyüzünde,
İmge imge imgelendim.

Yüklendim bin bir kederi,
Gördüm hem hayrı hem şerri,
Çözüp gizli herbir eseri,
Simge simge simgelendim.

Dertle yoğrulunca canım,
Sükût oldu dörtbir yanım,
Sustu artık bu lisanım,
Bilge bilge bilgelendim.

Aştım nefsin çöllerini,
Geçtim dünya illerini,
Geze geze her bir yeri,
Bölge bölge bölgelendim.

Atıp elden bu benliği,
Buldum ruhu, esenliği,
Terk edince şu varlığı,
Özge özge özgelendim.

​Yandım aşkın ateşiyle,
Piştim sabrın güneşiyle,
O dostun bir gülüşüyle,
Gölge gölge gölgelendim.

Gönül kurdu bir nizamı,
Buldu artık her hizamı,
Çekip bunca dert-ü gamı,
Dizge dizge dizgelendim.

Şevki Çiftçi
04042026
Gönen Balıkesir