Dört Kıtada Bir Kadın Şiiri - Can Manifesto

Bir zakkum gibiydi geceler,
sensiz arsız ve yalansız.
Ölümden vazgeçen Azrail gibi,
korkunçtu sessizlik.
Ve hepsinden sen sorumlusun.

Temizlenmiş içindeki tımarhaneler,
beni görmeyeli gün yüzüne sadık olmuşsun.
Sen, karanlıkta parıldayan kadın,
yalancı bir güneşe âşık olmuşsun.

Olanlar olmuş, bir şeyler olmuş.
Sevdiğim kadın benden uzakta durmuş.
Pişman olsan keşke.
Ama ne fayda!
Dualarımda bile adı geçmez olmuş.

Bir şiir bu dört kıtasında bir kadın.
Üçünden bir mânâ arama.
Aşk dediğin dizelerden yalın.
Elvedalar dilimden düşmez.
Başka bir şiire dek afiyetle kalasın.