Yaşıyoruz hayatı bilmecelerinde kaybolup,
Bazen kendimizi tanıyamayacak hale düşeriz,
Bazen de "işte bu benim" deyip hayata dört elle sarılıyoruz.
İşte hayata dört elle sarıldığımız o anda;
Ne kadar küskünlükler,dargınlıklar varsa unutulsun isteriz,
Bir de yanımızda o güzel gözleri ile gülümseyen,
Çukurova püreni, Newroz çiçeği kokan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta