Küçükken dönme dolaplara binerdik;
Ne kadar da eğlenirdik.
Hiç usanmaz defalarca sıralara girerdik.
Bazen anne-babamızdan azar bile işitirdik.
Şimdi büyüdük biz; dönme dolapları bıraktık.
Ama onlar bizim peşimizi bırakmıyor,
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




kadere razı gelmek....ve varoluşda dönmek...belkide bizim buna hayır diyecek cesareti bulamayışımızdandır...kutlarım kalemi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta