Döngü Makam Şiiri - Ali Esmeray Hoyrat

İyi de kötü de makamdır,
Bizler de aciz hizmetkârları.
Kutsal olan, anda döngüdür;
Sen de durma, safını belli et:
Ya haktan yanasın ya da nahak!

Nereden türedi bunca bey?
Sultan, zalim, hükümdar...
Geldikleri gibi gittiler,
Birer birer tarumar.

Küle ne eyler ki nar?
Ateş ejderha olsa,
Cürmünce yer yakar.
Sen pirinçten beyaz taşları ayır,
Siyahlar belli zaten;
Masumiyet olsun zenginliğin.
Ya haktan yanasın ya da nahak!

Toprak Ana, doğurduğunu öğütür,
Meyve sunan ağaç,
Gölgesinde uyutur.
Tabiat kimi balla,
Kimi yalla besler, büyütür.
Ya haktan yanasın ya da nahak!

Nifak şerre kapı açar,
Sevgi, merhamet iyiliğe...
Gece gündüze,
Gündüzse geceye gebedir.
Zıtlar her dem birbirine kardeştir

Bir güne ömrünü sığdıran var,
Bin yıla da...
Kimi de yılları tüketir
Bir avuç yalanla.

Sen biriktireceksen neşe biriktir,
Acıdan tasarruf edilmez.
Ya haktan yanasın ya da nahak!

Zaman sende değil,
Sen zamana mihmansın.
Biri gider, biri gelir,
Değirmende bir çarksın.

El terazisi şaşsa da,
Vicdan şaşmaz.
İhtiyaç sahibine ödüldür ölüm.
Ya haktan yanasın ya da nahak!

Kendinden kaçsan bile,
Gölgeden kaçamazsın.
Er ya da geç,
Ektiğini biçersin.
Tarih iyiyi üste,
Kötüyü alta yazar.
Zamanın süzgecinden
Kimler gelir, kimler geçer...

Geriye bir tek hakikat kalır:
Ya haktan yanasın ya da nahak!

Ali Esmeray (Hoyrat) Geldim