Akşama güneğriyorken bahar bahçeliklerinde yaz
Ilık bir yokuşun pervanesine kanat çırpınıyordu yeryüzünün kuşları
Aradan geçen onca günler vardı ki,
Sylt adasında kum saatine nice özlemleri sığdıran
Sanki yıllar vardı toprakla su arasında denizleri kuzeyleyen
Canözünden tutuşmuş hırçınlıkla birbirini kovalayan dalgalardan
Sonra yanmış mum pencerelerinde alev aleve geceleri sararken zaman
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta