Yaşıyorsun,
Resimlerin üzerindeki çizgiler anlatırken bir şeyleri
Anı denen yaşamla kalımı
Ölüm denen şu kaygısız adamı
Ve üstüne titrediklerini,
Saat saat, kendi kendine oluşan eksiltilmişliğini
Sigara dumanının arkasında duran esrar perdesini
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta