Dökülür hayat 2 Şiiri - Cahit Telkök

Sonbahar yaprağı erir toprakta
Serilir yerlere hazan dökülür
Andıkça adını titrer dudakta
Ağır aksak makam hüzzam takılır

Çiftleri görünce yolda durakta
El ele göz göze yüzüm yıkılır
Gözlerim boşanır dökülür selim
Yakıcı bir elim hüzün sökülür,

Sıkılır dilim
Yıkılır evim
dökülür dilim

Nereden aklıma gelir ki bilmem
Bir kuytu köşede bir garip ölür
Beklenmedik anda selâ sökülür
tertemiz yıkanır suyu dökülür
Kesilir tahtası tabut çakılır

Bakılır gülüm
Sokulur ölüm
Kokulur ölüm

Kılınır namazı,toprak dökülür
Ardından ağlanır bir yas sökülür
Peşinden usulca Ya-sîn dökülür
Kavrulur helvası ağıt yakılır

*****
Yokluğunun cenazesi kılınmadı namazı
Çürüdü dimağımda konuşmayan avazı
Sapır sapır dökülür Ayrılık kokusundan
burnum dökülür Bıkılır heyhat
Geleceğe çaresizce bakılır
Ak olur pak olur, hak olur hayat
Ardı sıra çaresizce bakılır
Çok olur yok olur, dökülür hayat