Doğru Soru Şiiri - Kasım Kobakçı

Doğru sorulan bir cümlenin nabzı, aklın damarlarında nasıl atar?
Cevapsız kalan her bir feryat, karanlık denizin neresine batar?
O çengelli işaret, sıradan bir kelimenin ruhuna ne fiyaka katar?
Soru kelimelerinin ardında, keşfedilmeyi bekleyen ne hazine yatar?
*
Hakikatin örtüsünü sadece izleyip de kaldırmak kolay mıdır sanırsın?
Doğru soruyu sormadan, o yüce bilgeliğin ışığına nasıl inanırsın?
Şüpheyle harlanmadıkça, cehaletin o kapkara külünden niye sakınırsın?
Aklın ateşini yakan o sihirli soru cümlesine ne zaman uyanırsın?
*
"Kim, nerede, nasıl" sözcükleri, sırların örtüsünü sence aralamaz mı?
Merak edilen her gerçeği, bir soru cümlesi akıl defterine sıralamaz mı?
"Neden" diye sormayan zihin, paslı bir kılıç gibi kendi ruhunu yaralamaz mı?
Evrenin o sessizliği, cesur bir sualle cehaletin kalkanını parçalamaz mı?
*
Soru ekinin o kelimeye kattığı derin anlamı bir kez olsun gördün mü?
Kafandaki zincirleri kırıp, o görkemli şüphe ağını ilmek ilmek ördün mü?
Bilginin bahçesine girmek için, cehaletin defterini sonsuza dek dürdün mü?
Merak denen o küheylanı, hakikat yokuşuna hiç acımadan sürdün mü?
*
Gökyüzüne bakıp da yıldızların o kadim sırrını kendine hiç sordun mu?
Kalbinin derinliklerine inip de yönünü bulmak için o pusulayı yordun mu?
Bilgelik kalesinin önüne varıp da direnmek uğruna o çadırı kurdun mu?
Yanıtı bulamayınca pes etmeyip de hakikat uğruna aslanlar gibi durdun mu?
*
Hangi fiyakalı kelimeler, bizi ansızın koparır o körpe cehaletten?
Nasıl cesur bir sual, kurtarır aklımızı bu karanlık sefaletten?
Kim bahseder bize, ufkumuzu aydınlatacak o sonsuz adaletten?
Niçin kaçıyoruz çekinmeden soru sormaktan, o kutsal asaletten?
*
Cehaletin duvarını yıkan taş, hangi fiyakalı cümlenin ucundadır?
Hakikate açılan kapının anahtarı, hangi bilge aklın avucundadır?
Sormaktan korkmayan ruhun meşalesi, yatağının hangi baş ucundadır?
Her doğru sorunun o mükafatı, bu büyük maceranın hangi sonucundadır?