(Madımak’a Adanmış Davalar – IX. Şiir)
Gördünüz...
Oteli saran karanlığı,
Ben, sana benzemeyen hiçbir şeyi sevmedim.
Ne rengi güzel olan bir çiçeği,
Ne sözü güzel olan bir kadını,
Ne de yolu güzel olan bir şehri...
Yalnızca senin gibi kokan sokakları sevdim,
Ben, sana benzemeyen hiçbir şeyi sevmedim.
Ne bir kitap kapağını, ne bir sokak lambasını…
Ne geceyi sevdim sensiz,
Ne sabahı gördüm gözlerin yoksa.
Gözlerin…
Biliyorum yorgunsun...
Ben de öyleyim.
Hayat ikimizi de
başka başka yollarla kırdı.
Her bayram arifesinde içime bir sızı düşer,
Kokun sarar gecenin en kuytusunu.
Sanki seninle birlikte kesilmiş gibidir
İçimdeki neşenin kurbanı…
Seni İntihar Ettim
Aşk Kokan Kelimeler Kulübü
Seni intihar ettim,
Bir gece vakti, suskun bir ayın alnında,
Seni neden seveyim?
Sevgi, sabırla yoğrulmuş bir dua ise,
Senin sessizliğin hangi duanın cevabıydı?
Günah işleyenle gözyaşı döken aynı kefede mi?
Seninle göz göze geldiğimde,
Seni neden seveyim?
Yüzün güzel diye mi,
Gözlerinle kandırdığın her adam gibi beni de mi kandırırsın?
Sözlerin tatlı ama,
Seni Neden Seveyim, ......?
(Adı bende saklı Kaleminden)
Seni neden seveyim, ........?
Seni Neden Seveyim?
Seni neden seveyim, ...............?
Toprağın kokusunu sende bulduğum için mi?
Yaradan’ın elleriyle beni tamamlayan parça olduğun için mi?




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!