Direniş Şiiri Şiiri - Efe Gündoğan

Benim Allah’ım,
Değil masumların canına kıymak,
Kalplerin kırılmasını istemezdi.
Karıncayı incitmezdi, benim peygamberim.
Kim bunlar anne?
Ağızlarından Allah’ın adını düşürmeden,
Göz göre göre canımıza kastediyorlar..

Ağaçlarımızı kesiyorlar parklarımızdan
Türkülerimizi çalıyorlar meydanlarımızdan
Yetmiyor kardeşi kardeşe düşürdükleri
Özgürlügümüze, uykumuza, ekmeğimize kastediyorlar
Anne.. Kim bunlar?

Rengareğiz sokaklarda, caddelerde!
Onlar kırmızıdan baska görmüyorlar anne!
Nefretlerinden..
Ama yüreğimizdeki yangının kırmızısı o
Her darbelerinde damarlarımızdan fışkıran
Özgürlük ateşi düştü bir kere yüreğimize!

Kim bu kana susamışlar anne?
Ben anlamadım, sen söyle
Nasıl hesabını verecekler kıydıkları canların,
Öbür dünyada hesabını?
Tövbe, Allah’ın işi ne haddimize, ama
Bu gençlik hesabını öbür dünyaya bırakmayacak anne!