Dipsiz ve İt uyutmaz efsanesi

DİPSİZ VE İT UYUTMAZ

"Bir diğer adıyla; Dipsiz Mehmet"

Akdağ'ların zirvesinde bir derin kuyu.Derin olmasıyla birlikte ürkütücü ve gizemli.Kuyunun ağzı devasa bir büyüklükte..Ve bu özelliklerinin yanı sıra birçok rivayetlere, acılara, meraklı bekleyişlere hasıl olmuş bir nitelikte..Dipsiz'e gidipte, o bilinmez kuyuya taş atmayan yoktur.Atılan taşların tak, tuk edip uzun bir bekleyişten sonra "cup"diye bir suyun içine düştüğü yıllar yılı anlatıla gelmiştir, Toraman-ı Kebir'de...Ve hatta Dipsiz'e dökülen darıların Felahiye yakınlardaki bir köyde bulunan akarsudan çıktığı ve bu olaydan sonra o köye "Darılı" dendiği Toraman-ı Kebir'li ulular tarafından hep anlatılır...

Rivayet O dur ki;

"İT UYUTMAZ" diye bir korkusuz zat vardı Toraman-ı Kebir'de...
Muhtemelen günümüzden 1,5 asır önce yaşamıştır. Ve kendisi köyümüzün saygın sülalelerinden olan "Aşık Bekirgil'in dedeleridir.

İt Uyutmaz günlerden bir gün, çok merak ettikleri Dipsiz'e inebileceğini söyler. Bunun üzerine kırk köye, kırk Toraman-ı Kebir'li yağız delikanlılar atlarını sürerler...Ve köy tellallarının çağrısıyla birlikte kalın urganlar toplanır...Ve Toraman-ı Kebir'e getirirler..Ve bu urganlar; Bir sandık ve onlarca çıra ve kalabalık bir insan seliyle doğruca Dipsiz'e götürülür. Artık her şey hazırdır. Sandık, urganlara bağlanarak Dipsiz'e indirilmek üzeredir. Ahalide büyük bir heyecan vardır.İt Uyutmaz, Dipsiz'e inmeden önce şöyle der; Eğer kötü bir durumla karşılaşırsam urganı çekerim. Sizde o esnada beni hemen yukarıya çekin der. Ve Sandığın içerisine elinde çırayla konulan İt Uyutmaz Dipsiz'e yavaş yavaş indirilmeye başlanır. Bir müddet sonra sandık, bir zeminde durur...İt Uyutmaz heyecanla Sandıktan çıkar..Elindeki çırayla etrafı kolacan etmeye başlar. Ve İt Uyutmaz bir köprü üzerinde olduğunu anlar...Köprünün altından sular akmaktadır. Bu köprünün sağında ve solunda iki demir kapı vardır. İt Uyutmaz hemen kapıdan içeri girmek için harekete geçer ve kapıyı açar. Kapıyı açar açmaz karşısına bir uzun tünel çıkar bu tünelden çok sert bir rüzgâr esmektedir. Ve tünelin başında hayvan postuna benzeyen bir şey görür. Bu durumdan korkan İt Uyutmaz'ın elinde ki çıranın da Rüzgârdan sönmesiyle birlikte dudağı çatlar. Doğruca sandığın bulunduğu yere koşan İt Uyutmaz hemen urganı çeker bu durum karşısında köylüler kötü bir durum olduğunu anlarlar ve İt Uyutmazı yukarıya çekerler. Yukarıya çekilen İt Uyutmaz, büyük bir korku ve panik halindedir.Oradan doğruca evine getirilen İt Uyutmaz kırk gün yaşar ve Hakk'ın rahmetine kavuşur...

Kaynak:Muammer Şahan
Derleyen:İlhan Şahan

İt Uyutmaz'a ve ecdadımıza Allah'tan rahmet diliyoruz...

Mekanları cennet olsun....