Dilémin Şekirîn Şiiri - Hadi Helili

Li ber deriyê te yê rengîn,
Sêvek sor, wek lêvên şîrîn.
Dilê min dibê: "Heyran, xwe berde!"
Ma tu qey bi min dikî kenîn?

Her sibe li ber eywana we me,
Li benda tîrêja çavên te me.
Tu derdikevî wek roja cejnê,
Ez dibim şekir, tu dibî ava min!

Bêhna te tê, ez mest dibim,
Wek kulîlkên biharê geş dibim.
Dilê min dike qut-qut-qut,
Mîna zarokê ku dîtiye şekirê pêt!

Carekê tu li min dinêrî,
Ez difirim serê esmanan.
Carek din wek xezalê direvî,
Ez dimînim di nav xeyalan.

Lê ez jî hinekî "xetkar" im,
Min xwe avêt ber lingên te.
"Were em herin du heval,
Li qehwexaneya kurdan rûnin.

"Em ê li wir bikin ken-ken,
Qehweya tîr vexwin, dev şêrîn.
Tu bêje: "dilê minê delal!"
Ez bêjim: "Canê min, ez bê te nikarim!"