Diyorum, gözlerimi açtığımda yepyeni bir şafağa
Veda etmiş olsam aylarca çektiğim ağrılara
Dimdik yürüyebilsem, yalpalamadan sağa sola
Başım dönmeden dengem yerinde ileri bakmaya.
Uzanabilsem, ellerim titremeden, su dolu bir bardağa
Götürebilsem döküp saçmadan kurumuş dudaklarıma
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta